Interviews met Nicci French
 
Standaard der Letteren, 28-8-'99
 (Bron: Standaard der Letteren, 28-8-'99)

[...] Het eindresultaat mag er zijn. Bezeten van mij is, na Het veilige huis en Het geheugenspel, hun derde sterke psychologische thriller. De roman is een heuse pageturner, met een sterke plot en boeiende karakters.
Het gegeven is de eenvoud zelve. Alice Loudon is een jonge, dynamische vrouw die haar leven goed ingericht heeft. Ze woont samen met een toffe man en heeft een boeiende job. En dan slaat de bliksem in. Op een regenachtige dag in januari, terwijl ze op weg is naar de kapper en wanneer ze een zebrapad oversteekt, ontmoet ze Adam Tallis, de man van haar leven. Adam Tallis is een knappe, intrigerende man en een heuse held. Hij is een van de briljantste bergbeklimmers van zijn generatie. Zelf draagt hij een mysterie mee waar hij tegen Alice weinig over loslaat. Op een berg die topklimmers meestal links laten liggen, de Chungawat, gebeurde ooit een drama. Wanneer Alice er uiteindelijk achter komt, is het bijna te laat. Want zoals zo vaak in dit soort boeken eindigt wat idyllisch begon gruwelijk. Adam houdt van extreme, gewelddadige seks en vertelt haar graag dat hij haar helemaal wil bezitten. In haar passionele verliefdheid is ze bereid om Adam een heel eind te volgen, maar de twijfel sluipt langzaam binnen...
Sean French: Het gegeven is natuurlijk een levensgroot romantisch cliché maar daarom was het zo interessant om ermee aan de slag te gaan. Bij dit boek wilden we ons verdiepen in datgene wat 'passie' genoemd wordt. Want is verliefdheid niet een bizarre vorm van zinsverbijstering?
Nicci Gerrard: Nadat we elkaar hadden ontmoet, zijn we vrij snel getrouwd. Nogal wat familieleden en vrienden waren ongerust want regelmatig werden we, meestal apart, gepolst of we er wel goed aan deden om zo snel te trouwen. Maar is verliefdheid niet een beetje je verstand en rede verliezen? Daarna moetje terug naar de realiteit. Je trouwt, je krijgt kinderen, je leent geld voor een huis, je bouwt een carrière op. Dat gebeurt allemaal nogal logisch en doordacht en meestal zonder al te veel pieken en dalen. De kern van elke relatie echter stoelt toch op een grond van irrationaliteit die zich amper verklaren laat. Maar bouw je dan geen leven uit op drijfzand? Want de liefde kan verdwijnen, of je kunt verliefd worden op een ander. Liefde is nooit simpel.
Alice is een zelfstandige, geëmancipeerde vrouw die best tevreden is met haar leven. Toch zet ze alles op de helling wanneer ze Adam ontmoet. Kan zoiets alleen maar in boeken of gebeurt dit ook in de realiteit?
Hij: Ik ben er zeker van dat het gebeurd. Het is in ieder geval een idee waar velen wel mee spelen. Heb jij je nooit afgevraagd wat voor leven je gehad zou hebben als je met die andere vrouw die je ook goed gekend hebt was getrouwd? En wat is dat vreemde lot dat jou die avond 'toevallig' met haar in contact bracht?
Zij: Bovendien is het voor velen van ons een verleidelijk idee om het oude, vertrouwde leven achter ons te laten en je totaal te verliezen in iets of iemand anders. Ik bedoel maar, de meesten van ons leiden een rustig en gecontroleerd leven. Maar ik ben er zeker van dat velen van ons fantaseren over die andere levens die we ook nog zo graag zouden willen leven. Je kan haast niet zonder dit soort fantasieën. Meestal frustreert ons dat niet echt maar het stemt ons vaak wat melancholiek.
De man waarop Alice verliefd wordt, is ook een wandelend cliché, het archetype van de held.
Hij: Dat wilden we ook zo. Het kon in ieder geval geen watje zijn. Voor zo iemand zou Alice haar oude leven nooit opgeven. Zo kwamen we op het idee van een gereputeerde bergbeklimmer: sterk, gespierd, gebruind, levend vanuit zijn rugzak, overal en nergens thuis. Een berg beklimmen is het toppunt van heroïsme. Bergbeklimmers riskeren hun leven, en waarvoor? Voor niks. Ja, voor de eer, of om zichzelf te bewijzen. Of, zoals de echte bergbeklimmer die ene vraag altijd beantwoordt: ik beklim bergen omdat ze er zijn.
Zij: De echte held staat dicht bij de gek. Helden zijn bijna per definitie egocentrische en dominante mensen met een unieke maar niet altijd onschuldige kijk op zichzelf, de anderen en de wereld. Ze richten zich soms nogal irrationeel op dat ene doel waar alles voor moet wijken. Is verliefd zijn dat ook niet? Bovendien hebben helden een grote erotische uitstraling. De sterkste erotische prikkels gaan uit van echte helden en mannen met macht, en niet van de mooiste mannen.
De seks die hier beschreven wordt, is niet liefelijk en fraai.
Zij: Dat kan seks ook zijn, maar is het zelden. Ik denk dat we daar een verkeerd beeld van hebben. De seksualiteit is een primitieve, donkere kracht die weinig met rationaliteit te maken heeft en tegelijk bevrijdend maar ook verwoestend kan werken. En die dus ook gevaarlijk kan zijn, vooral in combinatie met een soort obsessieve bezitsdrang die de man in het verhaal etaleert. Seks heeft te maken met grenzen verkennen, schaamte, geweld, dominantie, maar ook met absoluut vertrouwen en de kracht om jezelf volledig te verliezen en over te geven aan die andere. Dat zijn niet de minste emoties.

John Vervoort, Standaard der Letteren 28-8-'99