[...] Een obsessie die levensbedreigend wordt, dat is het thema van Bezeten van mij, het laatste en misschien wel het beste boek van het schrijversechtpaar Nicci Gerrard en Sean French. [...]
Gerrard: Mensen denken altijd dat je als schrijver wegzinkt in een isolement terwijl je achter je schrijfmachine zit, en ze zijn dus altijd verbaasd dat we samen boeken schrijven. Maar in feite werken we alleen. Het is niet zo dat we samen achter het toetsenbord zitten.
French: We hebben het wel een keer geprobeerd. Na twee regels, die zeer moeizaam tot stand waren gekomen, kregen we ruzie. Toen zijn we maar gestopt.
Gerrard: Normaal praten we heel veel over het verhaal dat we in ons hoofd hebben, thuis aan de keukentafel. We maken plannen, drinken, maken aantekeningen, de structuur wordt uitgestippeld. Als we dan gaan schrijven, zitten we ieder aan ons eigen bureau in ons eigen kantoor. De een schrijft een hoofdstuk, geeft het aan de ander en die bewerkt het. Het is een uitdaging om samen te werken, omdat je steeds weer wordt verrast door wat de ander heeft geschreven.
Niets is wat het lijkt in de boeken van Nicci French. [...] Verraad, misbruik, bedrog, leugens, gevaarlijke liefdes en levensbedreigende obsessies: Nicci French schetst een hoogst zwartgallig beeld van intermenselijke relaties.
French: We hebben nu eenmaal een donkere kijk op het leven. We hebben destijds dan ook bewust voor het thrillergenre gekozen. Thrillers zijn geweldig geschikt om de geheime angsten van wensen te registreren. Leven is een angstige bezigheid. We wilden vooral echte mensen opvoeren, geen bordkartonnen personages zoals in de klassieke 'whodunits'. Mensen die opeens ontdekken dat ze zich in een thriller bevinden, ontdekken dat er geen normaal dagelijks leven meer voor ze bestaat.
Zij: Onze boeken gaan over vrouwen die hun leven altijd onder controle hebben gehad, maar plotseling, van het ene op het andere moment glipt het uit hun handen. De meeste mensen leven een beschermd leven. Toch kent iedereen die onderhuidse angst dat er iets vreselijks gebeurt waardoor de pijlers onder dat leventje worden weggeslagen. Wij hebben vier kinderen, en alles gaat gelukkig prima met ze, maar stel dat er iets met hen gebeurt, dan is je leven verwoest. In een vingerknip kan het voorbij zijn. Tegenwoordig zijn wij ons daar voortdurend van bewust, dat wij mensen balanceren op het slappe koord, dat het ons maar ternauwernood lukt om het duister buiten te houden. In Bezeten van mij geeft Alice de controle over haar leven op. Ze wordt verliefd, en in zekere zin geef je op zo'n moment je identiteit op. [...] Gerard en French hebben, zo geven ze opgewekt toe, een grote voorkeur voor, zoals ze het zelf noemen, de horror van het dagelijks leven. De zwarte kanten van het leven, de dingen die mensen elkaar kunnen aandoen, de woekerende geheimen binnen huwelijken, binnen families, binnen dorpsgemeenschappen. Zelf komen ze uit grote families waar zulke geheimen ruimschoots aanwezig waren.
Zij: Een huwelijk of relatie steunt volgens mij evenveel op wat je achterhoudt voor de ander als op wat je elkaar vertelt. Ik geloof namelijk niet in mensen die altijd maar eerlijk en open zijn, dat is onmogelijk. Ook op gebied van de seksualiteit bestaat geen eerlijkheid. Het gaat er altijd om dat een persoon de macht heeft over de ander. Altijd.
Hij: Seks is redelijk geïntegreerd in onze samenleving, maar het heeft toch altijd die donkere kern, die oncontroleerbare, onbeheersbare factor. In Bezeten van mij hebben we dat gegeven verder kunnen uitwerken. Kijk, als thrillerschrijver hoef je echt geen spookhuizen op te voeren om een boek spannend te maken. Het gewone leven is al vol paranoia, vol onderdrukte jaloezie. Elke vriendschap draagt bedrog in zich. Elk huwelijk draagt haat in zich. Ik denk dat je alleen gelukkig kunt zijn als je die duistere kant van het leven erkent. Ik ken genoeg mensen die ervanuit gaan dat alles in het leven goed komt als je maar aardig bent tegen andere mensen. Onzin. Alles komt goed als je mazzel hebt. En zo niet, dan heb je pech.

Monique Brandt, Nieuwsblad van het Noorden 28-5-'98